İsmayıllı – Talıstan kəndi və Basqal qəsəbəsi

Bu dəfə yolumuz İsmayıllıya düşdü. Talıstan kəndi və Basqal qəsəbəsini gəzdik. Açığı, şəhərin səs-küyündən uzaqlaşıb bir neçə gün təbiətin qoynunda olmaq mənə çox yaxşı təsir etdi. Ən çox xoşuma gələn dağ mənzərələri oldu. Gün batanda dağların rəngi elə dəyişirdi ki, sanki hər dəqiqə başqa bir tabloya baxırdım. Axşam düşəndə isə səmadakı rənglər və sakitlik tamam başqa ab-hava yaradırdı. Qaldığımız kotteclər də çox rahat idi. Səhər pəncərəni açanda yalnız quş səsləri eşidirdik. Ətrafda hündür ağaclar, kiçik gölməçələr və təmiz hava vardı. Adamın şəhərə qayıtmaq istəyi olmurdu. Novruz tonqalının ətrafında toplaşmaq da səfərin ən yaddaqalan anlarından biri oldu. İnsanlar çay içir, söhbət edir, tonqalın istisinə yığışırdılar. Çox sadə idi, amma həmin sadəlik bütün günü daha səmimi edirdi. Yol boyu kənd mənzərələri də diqqətimi çəkdi. Yaşıllıqlar, otlayan atlar, köhnə evlər və dağlarla əhatə olunmuş kəndlər insana elə bil uşaqlıq xatirələrini xatırladırdı. Basqal isə özünəməxsus sakitliyi ilə fərqlənirdi. Burada vaxt sanki daha yavaş keçir. Heç yerə tələsmədən gəzmək, ətrafı izləmək və sadəcə təbiətin içində olmaq kifayət edirdi. Bu səfər mənə bir daha göstərdi ki, gözəl istirahət etmək üçün mütləq xaricə getmək lazım deyil. Azərbaycanın elə guşələri var ki, ora gedəndə həm dincəlirsən, həm də təbiətin nə qədər gözəl olduğunu bir daha xatırlayırsan. İsmayıllı da mənim üçün məhz belə yerlərdən biri oldu.