Qürubun tablosu

Bəzən insanın istirahət etmək üçün uzağa getməsinə yox, sadəcə beynindəki səsi bir az azaltmasına ehtiyac olur. Mənim üçün belə yerlərdən biri Pirşağı sahilidir. Bakının içindən çox uzaqlaşmadan dənizin kənarına gəlib bir neçə saat keçirmək bəzən uzun bir səfərdən daha çox rahatlıq verir. Xüsusilə də qürub vaxtı. Günəş yavaş-yavaş aşağı endikcə Pirşağı tamam dəyişir. Səma əvvəl sarıya, sonra narıncı və çəhrayı tonlara boyanır. Bu rənglər dənizin və yaş qumun üzərinə düşəndə qarşında sanki böyük bir tablo yaranır. Dalğalar gəlib geri çəkildikcə həmin tablo da hər saniyə dəyişir. Mənə görə bunu izləmək bir növ meditasiyadır. Bir müddət sonra gün ərzində düşündüyün şeylər arxa plana keçir. Dənizin səsi, külək və günəşin üfüqdə yavaş-yavaş yox olması qalır. Heç nə etmirsən, amma elə bil beynin istirahət edir. Yaradıcılıqla məşğul olan insanlar üçün isə bu mənzərə daha başqa hiss yarada bilər. Foto çəkirsənsə işığı, rəsm çəkirsənsə rəngləri, yazırsansa həmin sakitliyi özünlə aparırsan. Təbiət burada sənə hazır bir kompozisiya verir. Pirşağının başqa gözəl tərəfi onun Qızıl Qum sahilidir. Qürub zamanı günəş qumun üzərinə düşəndə sahil həqiqətən qızılı rəngə bürünür. Pirşağı uzun illər dənizkənarı istirahət yeri kimi tanınıb; dəniz havası və sahil mühiti xüsusilə nəfəs almaq və rahatlanmaq istəyən insanlar üçün xoş bir atmosfer yaradır. Astma kimi tənəffüs problemlərində isə bunu tibbi müalicənin əvəzi deyil, sadəcə rahatladıcı dəniz mühiti kimi düşünmək daha doğrudur. Pirşağını mənim üçün xüsusi edən də budur: ucuzdur, yaxındır, amma verdiyi hiss çox uzağa getmiş kimi olur. Bakını ziyarət edən turist olsanız belə, bir axşamınızı buraya ayırmağa dəyər. Bəzən səfərin ən yaddaqalan anı məşhur bir abidənin qarşısında deyil, qumun üzərində oturub Xəzərin üzərində günəşin batmasını izlədiyiniz sakit bir axşam olur. Pirşağı — uzağa getmədən bir az uzaqlaşmaq üçün.